آزمایش موفق ریل‌گان الکترومغناطیسی در فضای باز؛ توسعه سلاح‌های آینده

به گزارش قم پرس به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، آزمایش ریل‌گان الکترومغناطیسی در فضای باز، در میدان آزمایش مؤسسه ISL در «بالدرزهایم» انجام شد.

این ریل‌گان به‌طور کامل در مؤسسه ISL طراحی و ساخته شده است. سامانه آزمایشی یادشده، با وجود آنکه فرآیند شلیک آن تنها چند میلیونیم ثانیه به طول انجامید، نتیجه سال‌ها پژوهش، مهندسی و آزمایش‌های اعتبارسنجی بود.

شلیک موفق این سلاح، گامی مهم در برنامه ISL به شمار می‌رود؛ برنامه‌ای که دو سال پیش با هدف تجمیع تخصص‌های گوناگون از سراسر این مؤسسه آغاز شد.

ریل‌گان برخلاف سلاح‌های متعارف که از پیشران‌های شیمیایی استفاده می‌کنند، با بهره‌گیری از نیروهای الکترومغناطیسی حاصل از انرژی الکتریکی، پرتابه را تا سرعت‌های بسیار بالا شتاب می‌دهد. گذار از آزمایش‌های آزمایشگاهی به آزمایش‌های پرواز آزاد در میدان‌های روباز، مرحله‌ای اساسی در توسعه این فناوری محسوب می‌شود، زیرا به پژوهشگران امکان می‌دهد عملکرد سامانه را در شرایطی نزدیک‌تر به محیط عملیاتی واقعی ارزیابی کنند.

این فناوری همچنان مورد توجه پژوهشگران حوزه دفاعی قرار دارد و به‌عنوان ابزاری بالقوه برای مقابله با تهدیدهای نوظهور، از جمله موشک‌های هایپرسونیک و کلاهک‌های بازگشتی مانورپذیر، در حال بررسی است. با این حال، تبدیل این ظرفیت بالقوه به یک سامانه عملیاتی، مستلزم انجام پژوهش‌های بیشتر، توسعه در مقیاس بزرگ‌تر و طی کردن مراحل ارزیابی و تأیید صلاحیت فنی خواهد بود.

پژوهش‌های پیشین مؤسسه ISL در زمینه شتاب‌دهی الکترومغناطیسی عمدتاً در مقیاس آزمایشگاهی انجام می‌شد، اما میدان آزمایش روباز جدید با هدف انتقال این فناوری به مرحله‌ای پیشرفته‌تر طراحی شده است.

این مجموعه، با فراهم کردن امکان انجام آزمایش‌های پرواز آزاد برای نخستین بار در این مؤسسه، به پژوهشگران اجازه می‌دهد عملکرد سامانه را در شرایطی نزدیک‌تر به محیط واقعی ارزیابی کنند و از روند بلندمدت توسعه یک سامانه بالغ، قابل‌اتکا و مناسب برای کاربردهای عملیاتی بالقوه پشتیبانی کنند.

قابلیت جدید آزمایش در فضای باز، توانمندی‌های ISL را برای نزدیک‌تر کردن پژوهش‌های مربوط به پرتاب الکترومغناطیسی به کاربردهای عملی گسترش می‌دهد. پژوهشگران اکنون می‌توانند سطح انرژی را در مجموعه‌ای از شلیک‌های متوالی به‌صورت تدریجی افزایش دهند، رفتار پرتابه را در طول پرواز آزاد و در مسافت‌های بیشتر بررسی کنند، مطالعات مربوط به یکپارچه‌سازی پرتابگر را پیش ببرند و همچنین امکان توسعه مهماتی را که به‌طور اختصاصی برای سامانه‌های پرتاب الکترومغناطیسی طراحی شده‌اند، ارزیابی کنند