
تقریباً اواخر پاییز و اوایل زمستان بود که تماسهایی از سوی فرد یا افرادی در استانداری قم با بنده گرفته شد؛ تماسهایی که در ابتدا، از باب لطف، قرار بود به اهدای یک دستگاه لپتاپ به بنده منجر شود.
درباره دلیل این هدیه پرسیدم. پاسخ این بود که «اهدایی است و شما کاری نداشته باشید!» کمی که بیشتر پرسوجو کردم، مشخص شد موضوع را به مناسبت روز خبرنگار عنوان میکنند. عرض کردم روز خبرنگار در مردادماه است، نه اواخر پاییز و اوایل زمستان. با این حال تأکید کردند که هدیه است و بهتر است بپذیرم.
پرسیدم: «آیا این هدیه برای همه خبرنگاران است؟» پاسخ روشن بود: «خیر؛ برای شما و چند نفر دیگر.»
همین پاسخ برای من کافی بود تا از پذیرفتن آن منصرف شوم. وقتی هدیهای به نام خبرنگار و به مناسبت روز خبرنگار داده میشود، انتظار طبیعی این است که سازوکار آن روشن، عمومی و قابل توضیح باشد؛ نه اینکه بهصورت ویژه و برای چند نفر خاص، بدون اعلام معیار مشخص، توزیع شود.
گویا حدود چهار دستگاه لپتاپ، برای این منظور در نظر گرفته شده است. بنده هم با احترام، آن را نپذیرفتم و حتی از واسطههایی که این پیشنهاد را گفته بودند، مکدر و معترض شدم.













دیدگاه